Cytaty
Teksty o buncie (32 cytaty)

2

Temu, kto zanadto się buntował, dość energii pozostaje w końcu tylko na rozczarowanie.

Tematy
2

Kto nie był buntownikiem za młodu ten będzie świnią na starość.

Tematy
1

Skąd się bierze to, że zarówno w życiu, jak i w literaturze bunt, nawet najszczerszy, ma w sobie coś fałszywego, podczas gdy rezygnacja, choćby nawet zrodzona z bezwoli, zawsze sprawia wrażenie prawdy?

Tematy
0

W przeciwieństwie do większości dzisiejszej młodzieży ja nadal przejawiam skłonność do buntu.

Tematy
0

Ilekroć człowiek chce o czymś nie myśleć, wyobraźnia się buntuje i zaczyna działać, ze zdwojoną mocą podsuwając najbardziej niepożądanie scenariusze.

Tematy
0

Bunty zdarzały się niezwykle rzadko, były to lokalne i sporadyczne akty samobójstwa jednostki lub małej grupki. Ponieważ system eksploatacji posunięty do ostateczności niszczy ducha, zanim jeszcze zniszczy ciało.

Tematy
0

Każdy człowiek z ludu ogarniętego buntem skrywa w sobie pięciu tyranow.

Tematy
0

Niczego nie można zbudować na niewolnictwie, chyba, że bunty niewolników.

Tematy
0

Cóż, człowiek jest istotą niezastygłą, wciąż w nim się gotuje, wrze i choćby nie miał powodu, będzie się buntował. Sam sobie jest wiecznym powodem. Do końca świata będzie się buntował.

Tematy
0

Nic prawdziwie głębokiego nie może się narodzić z buntu.

0

Miernota buntuje się przeciwko użyteczności.

Tematy
0

Wyznaczając uciskowi granicę, poza którą zaczyna się godność wspólna wszystkim ludziom, bunt określał pierwszą wartość.

Tematy
0

Ruch buntu niesie go dalej, niż mogłaby to uczynić zwykła odmowa. To, co wpierw było nieuchwytnym oporem człowieka, staje się całym człowiekiem, który się z tym oporem utożsamia i w nim streszcza.

Tematy

Przejdź do strony
Więcej treści znajdziesz na pozostałych stronach

Cytaty o buncie
Opis tematu

W koncepcji Roberta Mertona oznacza sposób przystosowania jednostki poprzez odrzucenie zarówno celów społecznych grupy (wartości), jak i społecznie uznawanych środków realizacji tych celów (norm) oraz zastąpienie ich własnymi wartościami i normami.

Zachowania tego typu pojawiać mogą się pod wpływem frustracji i niezadowolenia, ale bunt niesie w sobie propozycję alternatywy, jak przypadku odrzucania kultury dominującej i zastępowania jej kontrkulturą. Zachowanie w postaci buntu jest niestałą reakcją na anomię, jeśli buntujące się podgrupy nie są odizolowane od reszty społeczeństwa, co pozwalałoby im zwiększać własną zwartość. Gdy jednak zaczyna on obejmować większą część społeczeństwa, może prowadzić do rewolucji.

Merton odróżnia bunt od koncepcji resentymentu Nietzschego i Schelera. Resentyment w odróżnieniu od buntu nie prowadzi do całkowitej zmiany wartości: potajemnie pożądane wartości są jednocześnie jawnie potępiane.