Pindar
Wynik 0 / 5 na podstawie 0 ocen.

Brak portretu

Informacje o autorze
Pindar

Gdy w 335 p.n.e. Aleksander Macedoński zdobył zbuntowane Teby, zburzył wszystkie domy z wyjątkiem domu Pindara, a wśród nielicznych mieszkańców miasta, którym oszczędzono losu niewolników, byli potomkowie poety. O ile Pindar doczekał się naśladowcy, i rywala, tylko, według naszej wiedzy, w świeżo odkrytym Bakchylidesie, to podziw wzbudzał nieprzerwanie w całej kulturze i tradycji europejskiej; mianowicie zwłaszcza u Horacego i Kwintyliana. Zapewne dużo zawdzięcza się tu zwłaszcza wpływowi Horacego na późniejsze pokolenia poetów naszego kręgu kulturowego. Mimo zniszczenia ogromnej części jego dzieł znanych starożytnym, znany do dziś zbiór natchnął i Piotra Ronsarda we Francji (Ody Pindaryczne) i kongenialne tłumaczenie Fryderyka Hölderlina na język niemiecki, u nas zaś, nie tylko przez tłumaczenia łacińskie, poetów Odrodzenia, Sarbiewskiego, klasyków lat 1700-nych, jak i romantyków. Warto przytoczyć, jak Ignacy Krasicki w Rymotwórcach spróbował określić znakomitość poezji Pindara: "Śmiałość wyrazów, lot ledwo dościgły wzbujałej myśli, wytworność niepospolita, z duchem jakby wieszczym połączona, takową mu zjednały wziętość, iż był Grekom jakby wyrocznią. " Można tu widzieć zasadę wzniosłości jako siłę jednoczącą niejednorodne tematycznie składniki znanych nam ód zwycięskich (zob.

Nowo dodane książki
Pindar (brak książek)

Nikt jeszcze nie dodał
książki tego autora

Nowo dodane cytaty
Pindar

0

Szczególnie praca jest światłem dla życia.

Tematy
0

Radości i smutki ludzkie mijają jak fale morza.

Tematy