Johann Wolfgang von Goethe
Johann Wolfgang von Goethe

Imię  Johann
Drugie imię  Wolfgang
Nazwisko  von Goethe

Autorzy na literę

170 cytatów

Cytaty
Johann Wolfgang von Goethe

Przyroda podąża własną drogą, a wszystko to, co nam wydaje się wyjątkiem, jest w rzeczywistści zgodne z porządkiem rzeczy.

Zanim się czemuś oddasz, zawsze jest wahanie,

Szansa, by się wycofać,

Zawsze nieudolność.

Przy każdej inicjatywie i akcie tworzenia

Jest jedna elementarna prawda,

której nieświadomość zabija nieprzebrane idee

I niezliczone plany:

Że kiedy całkowicie się czemuś poświęcisz,

Opatrzność też wykona swój ruch.

Wszystko się wtedy zdarzy, aby ci pomóc,

Co inaczej nigdy by się nie zdarzyło.

Z decyzji wypływa cały strumień zdarzeń,

Przynosząc z korzyścią dla ciebie najrozmaitsze

Wypadki, spotkania i rzeczy,

O których nikt by nie śnił, że mu się przydarzą.

Cokolwiek robisz lub marzysz, że możesz to zrobić

- Zacznij tylko.

W zdecydowaniu drzemie geniusz, siła i magia.

Zacznij teraz.

Tematy

Co każdy wie, wie tylko dla siebie i powinien zachować to w sekrecie. Kiedy tylko to wyjawi, budzi się sprzeczność, a jeżeli wda się w dysputę, wytrąci siebie z równowagi i co w nim najlepszego zostanie, jeżeli nie unicestwione, to w każdym razie zachwiane.

Tematy

Wszelka, mój bracie, teoria jest szara,

Zielone zaś jest życia drzewo złote.

Tematy

Natura stale z nami rozmawia, ale nie zdradza nam swych praw.

Podobno półbogiem jest człowiek? I cóż stąd, gdy sił mu nie staje w chwili, kiedy potrzebuje ich najbardziej. Cóż mu stąd, jeśli zarówno wśród wzlotu najwyższej radości, jak i wśród pognębienia najsroższego bólu, musi powracać do onej człowieczej normy, do poziomu onej jałowej, tępej i zimnej świadomości i nie może, chociaż pragnie i tęskni zatonąć w toniach nieskończoności!

Biada temu, kto nadużywa przewagi, jaką nad sercem drugiego posiada, w tym celu, by pozbawić go radośc, kiełkującej na dnie jego serca.

Jest to pewnikiem, że tylko miłość czyni człowieka potrzebnym na świecie.

Jest to pewnikiem, że tylko miłość czyni człowieka potrzebnym na świecie.

Ale serce to teraz zamarło, nie płyną już z niego żadne zachwyty; oczy moje są suche, a myśli moje, nie obmywane już orzeźwiającymi łzami (...) Cierpię wiele, bo straciłem to, co myło życia mego jedyną rozkoszą, świętą, ożywczą siłą, którą zawsze tworzyłem wokoło siebie.

Ten, któremu się zda koniecznym oddalić od tak zwanego tłumu, by być szanowanym, jest równie godzien nagany jak tchórz, który ukrywa się przed swoim wrogiem bojąc się mu ulec.

Przejdź do strony
Więcej treści znajdziesz na pozostałych stronach

Johann Wolfgang von Goethe
Wynik 0 / 5 na podstawie 0 ocen.

Johann Wolfgang von Goethe